TUTKU
Sen geldin…
ve gece, karanlığını bir kenara bırakıp
senin teninin sıcaklığına uzandı.

Ben o an anladım ki
Aşk, kalbin duvarlarına dokunan
kör bir ateş değilde
adını fısıldadıkça büyüyen
uyanık bir volkanmış.

Ellerini düşündüm
sanki zamana meydan okuyan
iki kıvılcım
Bir değse,
yüreğimde bütün yollar
aynı anda ışığa kesiyor inan.

Seninle konuşmak,
ateşi dudağıma sürmek gibi.
Bir kelime söylüyorsun,
ruhumdaki küller
tekrar dans etmeye başlıyor.
Sanki her harf,
karanlığımın içinden
bir kıvılcım çalıp gelmiş.

Ve ben,
senin adını içimde taşıdığım her anda
bir orman yanıyor sanki
Kuru dalları tutku,
yeşil yaprakları umut,
közleri ise tamamen
senin bakışın.

Aşkın ateşse,
ben yanmayı seçtim sevgili
Çünkü sen yandıkça güzelleşen
bir gecesin
ben ise senin ateşinde
küllerini bile sevecek kadar
delice bağlı bir rüzgâr.
Hülya Çelik