Acıma sende kır kalbimi bitsin artık bu
Yolculuk
Okyanusa açılan yorgun bir gemi misali.

Başı bozuk dumanlı fırtınaya yenik düşmüş,
Yırtılmış yelkeni kırık dümeni.

Dalgalar ezer geçer bu yorgun sinemi,
Derin suların kollarına bırak artık,
Bırak bu yorgun tükenmiş gövdeni.
Bir fırtınaya daha dayanamaz bu yorgun,
Gemi.

Bırak dibe çeksin seni,
Bu sonsuz uykuya karşı koyma kapat.
Gözlerini.

Bulamazsın artık seni anlayan birini,
Duyamaz sın bir dost tesellisi.

Bırak dalgalara sarılma batsın bu gemi,
Nasılsa bitirdin artık bendeki seni .

Kıyıdan uzaklaştıkça, acım yüreğimi,
Kapatır.
Son nefes beni senden koparır.

Ufkumda uzaklaşan bu lânet olası şehir değil,
Boşa harcadığım hayatımdır.

O güvenip, yüreğimin kapısını açtıklarım,
Bu şehrin sokaklarında,
Her köşe başında bir anı bırakır.

Her kaldırım taşında bir izim,
Döktüğüm gözyaşım vardır.
Ve ıhlamur ağaçları, beni sana hep
Hatırlatır.

Uyku basıyor, okyanus bedenimi sardı,
Sevdiklerim umutlarımı hayallerimi,
Geleceğimi çaldı.

Söyleyin şimdi sizden bana acıdan başka,
Ne kaldı.
söyleyin ulan söyleyin ne kaldı.
Bırak batsın bu gemi,
Nasılsa bitirdin artık bendeki seni.

Belliydi ulan belliydi,
Sözlerin gidişinin habercisiydi,
Beni böyle yarı yolda bırakacağın,
Acımadan sırtımdan vuracağın,
Daha o ilk günden belliydi.

Sen ahvalimden habersiz başı bozuk bir serseri,
Yüreğimi böyle kanatıp beni hüsrana salacağın,
Daha o ilk günden belliydi.

Bırak batsın bu yorgun gemi kapansın gözlerin,
Sakın tutmayın ellerimi bırakın batsın bu gemi,
Nasılsa bitirdin artık bendeki seni.

...... Meryem Keskin........
.......07.03.2024........