![]() Bin Kılıklı Riyakar Ruhlar
Bu sabah hatırlıyorum penceremin pervazında
Kanatları mavi gözleri kırmızı bir kelebek, Dışarı bakıyor ardından bende onu izliyordum. Saatin tik tak sesinde bir anda irkildi. Hızla uçup gri bir bulut içersinde kayboldu. Şaşkındı koskoca istanbul’da yalnızdı. O sırada tül perdenin üstünde bir günlük, Ömrü olan başka bir mavi kelebek kondu. O da umarsızca uzun uzun yola baktı. Aksine döndü bana baktı göz göze geldik. Beş metre karelik dünyada bir anda, Öylece dondu hızla geçen zaman. Sanki ışık görmemiş sarhoş bir bakışla, Karanlık saydığım bu şehri bir lamba gibi, Son dakikalarını intihar edemediği için, Son bir bakışla bir buseyle kondu dudaklarıma. Nefes boşluğumda boynumda intiharını, İç çekişlerimin utancıyla gerçekleştirdi. Gecenin zifti sesimle asgari sevişmelerdeyken, Vasat yollarda kurduğum köprüler yıkılır. Yalnızlıklarla işgal altında inleyen yıldızlar, Kurt postuyla bin kılıklı riyakar ruhlarda saklanırlar. Esrarı gündüzden kalan gecesi karabasanların, Sırasız karmaşık kaldırımlarda söndü lambalar. Herşey tek noktada bir tren gibi tıklım tıklım. Siz hiç bahar yüzlü sonbahar saçlı, Yaz yağmurunda rimeli akan kadın gördünüz mü. Ekmek satan sarhoş bir adam gördünüz mü. Bankta otururken küfürler eden kuşlar gördünüz mü. Yokuş çıkamayan paranoyak rüzgara denk geldiniz mi. Cümlesidir ki içimde bir yitik söz gibi herşey. Dolmabahçeden yere batan saraya kadar, Sokakta yatan kuşlar üşür kaldırımlarda. Üşür ıslanan kanatları uçamazlar çocuklar. Düşte vuslatı olamayan sevdaların, Hayali gebelikte baştan ölü doğar çocukları. Ateşin suyu yakamayınca uykusuz sabahlara, Kör yıldızlarla yakalamaca oynadığı gibi. Bu şehir her gece şizofren şiirlere açar kollarını. Gözle görünmeyen rüzgarlar. Yüksek gerilim altında usul usul, İstanbul’un dağılan saçlarını tarar. Kimine Anne, Kimine Baba, Görünmez bir el gibi saçları okşar. Islaktır her daim yağmurların gözleri. Kim duyardı ki sessiz çığlıkları. Yağmurlar dışında... Erhan Çuhadar Sabır Gemisinin Kaptanı |
Yaz yağmurunda rimeli akan kadın
görünüz mü.
Ekmek satan sarhoş bir adam görünüz
mü .
Bankta otururken küfürler eden kuşlar gördünüz mü .
Yokuşu çıkamayan paranoyak rüzgara
denk geldiniz mi.
Saygıdeğer ERHAN HOCAM.yine dökmüşsün maviliklere ...kelam incilerini. Bizede toplamak düşer okuyarak
Her bir dizeyi.Apayrı bir lezzet var şiirlerinde Saygıdeğer DOST...insan ruhunu hem maviliklere hemde yeşil sahillere salıyo sanki. Bu güzellikte gezinmekteyim. Seni okuyunca. Ruhum dinleniyor.teşekkür ederim...KAPTAN....Daha nice maviliklere İNŞALLAH. Sağlık ve selametle İNŞALLAH.....