![]() Buz Tutmuş Çığlığımsın
Güneşin al yanı gecenin kızıllığıyla öpüşürken
Sokaklarında geçmiş zaman izlerim cirit atıyor. Kaldırım taşlarını boyar dururum umursamam. Gecenin rengi ahenkle dönerken atmosferim de. Meteorlar düşer dilin kaybolmuş sözcüklerinde. Boynuma asılır hasretlik salladıkça kalbimi sarsar ininde. Sesin karanlığımın kucağında ezilmiş harflerimle, Yokluğunda boynu vurulası laflar ederim delice. Sen yatağında uyurken ben çatlamış kalbimde, Belki sesin gizli gizli sızar diye tellerime. Ruhuna teslim olurum bu gece. Sen hiç her gece kendi intiharına koştun mu? Bile bile avuçlarınla nefesini kestin mi. Yada herkese yasak diye aşkını mühürledin mi kalbine. Anlayamazsın beni boylu poslu süslü püslü, Fiyakalı cümlelerim yok olmadı. Senli olan herşey özeldir karıştırmadım, Y A L A N L A R I Gözlerimin perdesi bir şiirde sabahlar. Gecelerce senli boykotlarla kapanır kapılar. Ömürlük biçilmiş tek elbisem gibisin. Yasaktır başka ten giymem tenime. İstanbul’un gördüğü manzara karşısında, Kitapların bile yazmaya korktuğu kavgamsın. Kalbin sıfır noktasında buz tutmuş çığlığımsın. İçimin her köşesinden diğer köşesine değil, Çılgınlar gibi sen diye kendine sarılan, Yüreğimde sureti yansıyan en ücra köşemde, Aşkınla bir ömür yığılıp TEK kalanımsın... Erhan Çuhadar Sabır Gemisinin Kaptanı |
Çarpıcı, değişik imgeler