Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
üzerine günler aylar yıllar yapışmış her tarafı yıkık dökük bir duvar sessizliği yansıyan yüzüme
uygun adımlarla tırmanıyorum karanlığın buzdan beşiğine zihnim ahlarla vahlarla dolu keşkeler ordusu
endişeli zamanların korkulu düşlerini emiyor gözlerim bir yanım göçük altında kalmış ihtiyar bir yanımsa kandırılmayı bekleyen saf çocuk çıkıyorum merdivenleri ensemde feleğin hoyrat nefesi adımlarımın çaprazında vesveseli ruhumun porselen kanatları
körelmiş içimde zıtlıklar savaşı ihtiyar yanım saklanmış antik bir dolabın çekmesine çocuk yanımsa hayali uçurtmaların renkli kuyruğu uçuşuyorum daldan dala
kısacası kifayetsizliğin romanını yazıyor kelam bir sayfasında annesine kavuşan bir çocuğun sevinç çığlıklarını bir sayfasında ise ölüm marşını ezberleyen bir ihtiyarın dil dolaşıklığını taşıyor ömrüm
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
DUVAR SESSİZLİĞİ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
DUVAR SESSİZLİĞİ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
oy! benim aciz ruhum anlasana geriye dönüp baktığımda vazgeçemediklerimin gölgesiydi her şey Nasıl bir kelimeler ki gerçekten de Gölgemi dahi silip süpürdü Gönlüne sağlık efendim teşekkürler Böylesi değer için Saygılarımla sağlıcakla kalın
Mükemmel
Şiirin ismi
çapraz vesvese de olabilirmiş
İyi xakşamlar