dilim
suskunluk abidesi
sadece gözlerim konuşur artık
zihnimin eskitilmiş yollarından
geçerek


uğradım
çöl uğraklarına ve uçurum diplerine
her şey olması gerektiği gibi her şey olağan akışında
gönlü akşamın kızıllığına uzanan
ardıç dalları gibi sükun
dağları gördüm


oturmuşlar kıyılara
bazılarıysa yollar boyunca sere serpe uzanmış
kimileri ise dik falezleri dantela gibi
giyinmiş omuzlarına


göğe başkaldırır gibi doğuştan diktatör
doğuştan mutmain

zamanın ayartamadığı bir şeyler
var üzerlerinde

yıldızlarsa
Tanrının en nadide ışığını emmişler
çılgın tufanlara benzerler geceyi evreni ışıkla
şenlendirirken

saygılılar evrene

uyku ölümün ön provası gibi
her gece ölüyor her sabah doğuyoruz
bir huzur yok şu gürültücü saksağanlardan
her yerdeler

boş lafazanlıklarıysa aştı boylarını
istilacı çekirgeler gibi
sardılar her yeri


kendilerini meta dünyasının
ne kadar şen bülbülleri sayarsa saysınlar
bıktı insanlık zebani kılıklı haydutların şamatasından
onlar yüzünden yaşamdan soğudu erdemli insanlar
ağaçlar ormanlar ve şehirler


işgüzar hallerinde inanılmaz el çabukluğu
ağdalı çatallı dilleriyse hep zehir zemberek


durmadan usanmadan karanlığı örüyorlar başımıza




.........





ayşe uçar
20082024
23:10