ben ölünce kimse üzülsün istemem
tanıyan tanımayan üç beş kişi gelsin yeter
belki gömülünce başucumda bir kuş öter...

törene ağıta feryat figana dayanamam
bilseler ne hafif ne mutlu bir yerde olacağım
dünyanın tüm yüklerinden o an kurtulacağım...

üstümdekileri çıkarmasınlar münkünse
görmesin zavallı vücudumu yıkama bahanesiyle hiç kimse
dileğim vasiyetim budur,cansız bedenime ellerini sürmese...

elbiselerimle gömsünler üzerimdekilerle son nefesimde
rengim beyaz olmuş siyah olmuş kime ne
sakız olmayayım elalemin diline...

günahım da sevabım da beni ilgilendirir
kimin akıbetinin ne olacağını Yaradan bilir
insanlar ne hakla rengimin halini görmeye gelir?..

lal olsun dilerim o anda geveze dilleri
duaya açılsın birer birer üşengeç narin kolları
toprak temizler nihayetinde bütün kirleri...

sessiz sedasız kimsiz kimsesiz taşsız mermersiz
kaybolup gideyim isimsiz zamansız adressiz
yaşarken gelmeyenler de artık gelmesin hissiz...

ben elimden geldiğince koştum herkese
hayat bir nefesi alıp da verivermek ise
hakkımı da helal ediyorum herkese...

hoşçakalın dost dediğim dost bildiğim insanlar
ardımdan olur olmaz laf söylemeyin olur mu
kimsenin hakkı kimsede kalır mı?..

ben ölünce upuzak yollara haber vermeyin
kaçar gibi gelip gidenlere duyurmayın
biraz olsun beni sevdinizse fazla üzülmeyin yanmayın...

ben de herkes gibi faniyim öleceğim
kimbilir belki o gün gerçekten güleceğim
çözmeye çalıştığım hakikatin sırrına ereceğim...





Gülhan Çeliktaş