Canım gözüm
Kimler ağlattı seni
Masum çocuk bakışlım
Kimler incitti seni?..

Garibanım
Annen istememişti
Nefessiz bırakmıştı kordonla
Mosmordun doğduğunda...

Zavallım
Acımadım sana ben en az
Başkaları kadar işkence yaptım
Ağladım saatlerce,sonra berbattım...

Gülünce içinde
Rengarenk ışıklar
parlardı az görebildiğin
İçin adını tembel takmışlardı...

Canım gözüm
Çok gözyaşı döktün kimlere
Düştün çoğu zaman hazin hallere
Acımadılar ağlamaktan kör olsan bile...

Yine ağlıyordun geçmişte bir gün
Yorganın altındaydın nefessiz hıçkırıyordun
Baban geldi zannettin ki basar şimdi bağrına
Yumrukladı dedi öyle ağlanmaz hadi böyle ağla...

Mahzunum
Komşu çocuğundan terlik yedin
Yak soğanı koy önüne afiyetle yesin
Seni umursamadan üzen ağlatan herkesin...

Sustun hep reklam etmedin yaralarını
Ne diyeceksin ki açsan ağzını dinleyeceksin
Senden baskın çıkanların bütün hastalıklarını
Vazgeçtin bu yüzden kapadın titreyen dudaklarını...

Aynada şimdi şişmiş küçülmüş bakıyorsun
Sanki bana gücenmiş küçücük bir çocuksun
Böylesine az görmene ve ağrı çekmene rağmen
Belki de hayatımda terk etmeyen yegane dostumsun...




Gülhan Çeliktaş