6
Yorum
51
Beğeni
5,0
Puan
841
Okunma

Issız hüzün yumağı her hece
Ve anı mı kasvetle müjdeleyen bir gece...
Adı mavi konulmuşsa korkulu düşlerin
Huzurun ev sahibi olmuşsa, kan uykular
Varsın gün ayıp güneş doğmasın
Yol uzun
Mesafe kısaydı
Şuncacık ömrümde.
Hayatıma giren çıkanlar da olmadı değil.
Çoğu için, belki bir uğrak
Sahipsiz bir durak
Belki de bilinmez bir Han duvarıydım.
Hani yorgunlara yoldaşlık edipte
Asla kendisi dinlenemeyen
İnsandım!
Hiç bitmiyordu kendimle kavgalarım.
Özlemek sözcüğünü
Sadece umut etmekten ibaret saysam da.
Çoğu zaman bir çok şeyi özlüyorum
Belki de bir ömür
Belki de sonsuza değin
Kendime ait her şeyi özlüyorum
Hüzünlükent Narin
5.0
100% (24)