![]() ÖĞRENDİM
Öğrendim bende zamanla
Hem dövüşe dövüşe Direne direne yoksul yıllara Bekleye bekleye baharları Sevdanın dilinde konuşacakları Öğrendim Çok sonra Kırılmamayı rüzgarlarda Her sarılanın dost olmadığını Boşa döktüğümü yüreğimi pazarlara Biliyorum artık Dilim durmuyor içince Bir güvercin kaçıyor göğsümden Çalıp ta barışı Tutuşurken şiirler aynı kor yüreğimde Öğrendim Artık incitemez senden başka hiç kimse Tek kutsalım Yalnız oturduğum gece Yazılmamış şiir sancım Bir hece hasretine değince Öğrendim bende Becerdim desem yalan Günde sahte gülüşleri Tuttu çocuklar ellerimi Baharlar büyüdü yüreğimde Sardım zamanı şiire Sevmeyene küsmedim Ama öldürmedim umudu İnanmaktan vazgeçmedim sana Sevdayı sakladım da bağrımda Kardelen gibi kışta Ürktüm dokunmaya Tertemiz yapraklarla Papatyalara Karahindibaya Fesleğenleri sevdim gece Ellerimde aşk kokusu Öğrendim uyanmayı sabaha Selam vermeyi salınan buluta Kıskanmadım maviyi yalan Özledim yosun kokan kıyıları Balık kokusunda rakıyı Mesela Yaktığım ateşte kor olmayı öğrendim Yokluğunda anılar tutuşturdum da kıvılcım kıvılcım Öğrendim Öyle çok anlam yüklemeyeceksin hayata Ektiğin kadar vermiyorsa toprak Unutma Anılar tozlu akşamlara çeker aklını İşte o yüzden Düşler beslemeli yarına O sebepten Aşklar bileylemeli hasret hasret Madem ki yaşayacaksın bir gün daha İşte bu yüzden Seveceksin vazgeçmeden inatla Erkek kadın fark etmez Tekinsiz akşamlarda Kim öldürür düşleri Biz umut doğurdukça AHMET GÖÇER |