Derin bir uykuya dalmış şehir
Pencerelerin kirpikleri düşmüş
Kepenkleri çekilmiş tüm aşkların
Kızıla boyanmış rüyalar
Ellerimin kınası dökülürken satırlara


Ya; mum ışığıda olmasa,
Olmasa çiğnenen kaldırımlarda anılar
Yanaklarında bir çift gamze olmasa, süreyya yıldızının
Avuçlarımdaki çizgilerin hatırı olmasa
Gözlerimden okunmasa,sergüzeştlik
Sensizlik dokunmasa kanıma
Çekip giderdim belkide, bu şehirden


Ancak;
Bir şairin ruhu aydınlatır karanlığı
Kalemi kırılır yalnızlığın bazen
Oluk oluk mürekkep akarken beyaza
Çarşafa sarılır,tütün kokan baharlar


Sanki;
Eylülden kalma bir hatıra ismin
Dudaklarımdaki morluk
Fanilamdaki koku, eylulden kalma
Ve adresin
hep ayni

Sahilden bir kaç adım ötede,
’Sevda marina’


Sadece;
Senin adresin beni bu şehire hapseden
Tüm yolların keşiştiği nokta
Tali bir yol belkide
Belkide tarihi bir vaka
Kimbilir? kimin inadına?

Adresin hep aynı
Eylulden kalma
’sevda marina’