// Gökyüzümdün Oysa!... //

kayıp gidiyorsun avuçlarımdan,
Gökyüzümdün oysa...
Kör gecelerime ışık timsaliydin.
Ah beni yıkanım,
Gelsen şimdi.
Ve ömrüm gülüşlerine doysa,
Samimiyetinle;
Karanlıkları yaran güneş misaliydin.
Çünkü.

Vuslatına sussuz kalmış yüreğim,
Şimdi sen yoksun ya!
Nasıl güleyim.
Bak işte!
Huzura eriyor bedenim, yavaş yavaş.
Arsız bir rüzgar alıyor beni.
Kurutarak bedendeki teni.

Klişeleşmiş bir acıdaydım, baksana.
Suskunum, susturulmuşum.
Dağıtmış hayat beni.
Sensizim, yorulmuşum.
Gelmeyişlerini beklemekten bıkmışım.
Ve ben;
En sen yanımdan vurulmuşum.

Dedim ya,
Gözlerim huzura eriyor.
Nasıl bir huzursa artık.
Soğuyor ellerim, hızlı hızlı.
Kan kaybediyor gülüşlerim.
Ruh gitmeye karar vermiş çoktan.
Yok olmuşum kendimde.
Kendi içimde.

Kendimde değilim kısaca.
Gözlerimin parlaklığı,
Kirpiklerimi terketmiş,
Gitmiş.
Acıki; Ölmüşüm sende .
Dahası; ..............
KADİR TURGUT