Bırakın yelken açsın denizlere ulvi duygular
İçe hapsetmelerin var mıdır bize kârı
Açsın yüzlerde kardeşliği pekiştiren tebessüm
Her ne varsa varlıktan bizleri sarıp kuşatan
Solgun yüzleri gitsin, neşeyle bulsun can
Vesile olabildiğimiz mutluluk, tarifsiz bir heyecan.

Hep aşağılara çekmekten bıkmadık mı biz bizi
Zaten sırtımıza yüklenmİşti hayatın yükü dizi dizi
El vererek onunla birlikte yüzleşmek vardı ya
Komşular nasıl da birbirinin hakkını korurdu
Neler oldu da şimdi kesildi irtibatlar bilemem
Mutluluk bir paylaşımdır, başkaca söz edemem.

Ben çoğaldıkça bizden oluyoruz aman dikkat
Bizin içinde vardı en naif söz, davranış, nezaket
Halen savrulacak mıyız böylesine hırçın rüzgârda
Bir ömürlük saadetin yolu bitiyorken uyanalım
Doğan her güne yine birlikte bakalım, sarılalım.

Değerimizi artıracak şey güçten geçmiyor
İnanın ölüm kimseyi ayırmıyor, seçmiyor
Geriye bakıp pişmanlıklara boyun bükmek
Ne yitenleri ne de bizden gidenleri getiremiyor.

Fıtratımızdaki şu güzelliklere eğilmenin vaktidir
İnsanlığın kanımca bu en halisane de akdidir.
Kimlerin ne dediklerini bırakalım bir kenara
Yakalım dostluğun ateşini bakalım ne olacak
O yandıkça etrafta tüm korkular da kalkacak.

Ne yüzümüz yıllar öncesindekini verir bize
Ne saçlarımız o gür ve canlılığın halinde
Menzile ilerlemekli ömrün her durağı güzel
İnsanlar birbirini saydıkça, sevdikçe özel.

Bir kelâm olsun dedik güzellikler adına
Kin ve öfkeden sıyrılışta bulduk özümüzü
Verdik istikameti iyiye, güzele, aydınlığa
Eksik etmeyelim dilden selâm ülkümüzü.

Taş atsalar da elimize yakışan zeytin dalıdır
Haddi aşmışlara dönülür sırt, manidardır
Varsa bizde de kusur özür dile farzdır
Güzellikler adına atılan her adım inanın azdır.

Oğuzhan KÜLTE