Şirin Şehriyar’dan bir kuştu uçan,
Kanatları ipek, siması gökçek.
Bu bir hürmüz kuşu ışıklar saçan,
Bekle ki bir ömür, indi inecek…

Hayalleri vardı, Hay’a açılan,
Çiçekleri vardı, konup göçülen,
Umutları vardı, bir bir biçilen,
Küskün talihini, sildi silecek…

Havada asılı kaldı bakışlar,
Ne baharlar geçti, ne karakışlar,
Özleme büküldü, bütün kargışlar
Açılmayan derdi, kim, ne bilecek?

Dağların tütsüsü, dumanı, çeni,
Gölgene esirken, al, yeşil donu,
Bir tebessüm eyle yücelsin şanı,
Sular çağlamakta, güldü gülecek…

Semadan mı aparmıştın, bu dili,
Haydar Baba’dan mı, derdin o gülü?
Karabağ’dan kopardığın bu teli,
Titreyen gönüller, çaldı çalacak...

Tanrım kavuştursun, her dem Hızır’a,
Budur dileğimiz, gelme nazara,
Bir kızıl gül müydün düşen Hazar’a
Dokunmazsan eğer, soldu solacak...

Saçlarını sığallayıp tarayın
Yeter olsun uzun süren harayın
Çiçeklerle donanırken sarayın
Nakşolup dört yanda, kaldı kalacak...




Hayrettin YAZICI