Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
masumiyetin timsâli çocukların kan gölüyle yıkanır mı dünya bu nasıl bir vicdansızlık bu nasıl bir akıl durması dedi adı KaDıN soyadı GuRBeT
kağıttan gemileri rengârenk uçurtmaları çocuksu kalbini gurbetin hırçın sularına bıraktı umudun rengi simsiyahtı hayalleri uçurum kenarlarında yerle yeksan olmuştu ağlamak kaderinin çemberine sık iğne oyalarla işlenmişti kaçamadı kırlangıç çığlıklarından büyüdü büyüdü kocaman göğe sığmadı yetim ve öksüzlüğüne bir kez daha hüzün urbasını giydirdi zaten hiçlik jübilesinde yıllarca mastır yapmıştı derken
...
doğruldu dünyadan uzak bir yerden insanlığı seyrediyordu elimden keşke bir şey gelse diye iç çekti aynadaki aksinde hıçkırıklar raks ediyordu ölen çocukların masum bebelerin suçu neydi nasıl bir kindi bu nasıl yokoluştu insanlık adına adı Kadın soyadı Gurbetti yakıştıramadı bunu ölen insanlığa...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
aDı KaDıN SoYaDı GuRBeT/ III şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
aDı KaDıN SoYaDı GuRBeT/ III şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Sözün tükendiği yer
😔