1
Yorum
12
Beğeni
0,0
Puan
387
Okunma
Yürüdüğüm yollarda
Tek derdim kendime varma savaşımdı
Adımlarım aslında hep barışa uzanıyordu
Upuzun kollu canavarlar katletmeden önce insanlığı
Daracık o huzur dolu mahallelerde
Koşan çocukluğumu özlüyorum en çok
Ne bileyim işte kardeşlerime hediye ettiğim samanyolunu
Annemin pamuk ellerinin şefkâtini
Dahası
Vefa dolu komşularımızı
Babamın çakır gözlerindeki saltanatımı
.
.
.
Gökyüzümüz var
Uçsuz bucaksız
Bulutlarına dokunamadığımız
Lakin gönül penceremizden merdiven kurup
Salıncağında delice sallandığımız
Hepimiz biliyoruz
Durdurmak mümkün değil akan zamanı
Ama sevgiyi ve saygıyı
Yeniden başımızın tacı yapabiliriz
Aslında
Herşey bizim elimizde
nagihan
Cevap Yaz