İstanbul’da akşam oluyor
yedi renkli bir gökkuşağı çiziyor yedi tepenin üstüne
yedi kuleli bir kale gibi duruyor denizin ortasında
yedi güzelin yedi hüznü var.
sevinç bize uzatıyor tatlı sesini mavi gökyüzüyle
ışıklar saçarak esen rüzgarlarda
gülüşler mutlulukla kızarıp canlanıyor İstanbul
kıyılardan yükselerek akşam yıldızları tutuşuyor
coşkuyla çağlayarak gel yedinci katından gökyüzünün
Başakşehir’de akşam oluyor gülüm.

akşamın büyüsüne kapılıyor
yedi katlı bir masalın içine giriyor, İstanbul aşıkları.



uzak ayrılıkların karanlık yatakları sele durmuş Bağcılar’da
sevdaya tutulmuş, ışık köpükleri kuşatırken bakışlarını
nehir nehir nazar taşkınları sökülüyor yılan ıslıklarından

türkülerimize, kanatlarıyla alkış çalarak her kızıl grevde
dayalı döşeli beyaz kuşlar süslemiş orda bütün yalı boylarını
güneş ortalığı kızıla bulayarak Üsküdar’da akşam oluyor.

akşamın sevdaları ışık köpürüyor, yıldızlı bir tacı takıyor.



ay ışığı bulaşmış beyaz mutluluk yağdıracak sağanaklarla
derin uğultuları vurdukça kör kıyamet tufanlarına
susturacak azgın gecenin karanlık doruklarına
Dolapdere yine dönüyor akşamın keyfine
gacılar eksik kalmıştı yine gülüm.

akşamın sessizliğini bozuluyor, notasız türkü söylüyor.


marinada akşam oluyor
yukardan inen bir kuşluk vaktinin kızıl sancıları
son çığlıklardan ölü ceninler toplayarak
bütün kapıları kilitli bir geceyi doğuruyor
Kadıköy marinada parıltılar silinerek
akşam oluyor gülüm.

akşamın çığlıkları duyuluyor, yedi nota ile bir şarkı söylüyor.


İstanbul’un yedi tepesinde yedi renkli gökkuşağı
yedi yüzyıllık tarihi ışıldıyor yedi ışıkla

İstanbul sen gülümsüyorsun
Eminönü’nde, kalbinin ritmi duyuluyor
yedi köprüden yedi ses yankılanıyor
haykıran dizeler ürettiği, sessizliğin gölgelerinden.

akşamın kalbinden ses çıkıyor, yedi heceli bir şiir okuyor.



İstanbul’un kalbinde akşam oluyor
gökten inen bir yıldızın kızıl parıltısı
son umutlardan ölü hayaller toplayarak
bütün yolları kapalı bir sonsuzluğa götürüyor
bir ressam güneş çiziyor akşam oluyor Balat’ta.

akşamın yıldızları parlıyor, yedi renk ile yedi resim çiziyor.


yüreğimi tel tel uçurup coşturarak
hasretin saçları savruluyor
kurumuş şarap tozları esiyor göz çapaklarımdan
oysa, kaç Beşiktaş tüketirdi kim bilir o nazar/ötesi bakışlar
erguvan çiçekleri koklayarak Ortaköy sırtlarından
bütün martılarına boğazın.

akşamın oyunları bitmiyor, yedi dansçı ile yedi oyun oynuyor.


Eyüp de ışık oyunları eleniyor
ve sırlar dökülüyor Haliç kuytularına
kavuşamamış aşıkların gölgeleri akıyor
sen yoksun içlerinde
çok uzaklarda çatlamış aynalarından Altınboynuz’un.

akşamın ezan sesleri çöküyor, yedi dua ile yedi niyaz ediyor.


boşuna hızlanıyor bu tüyleri dökük vatansız çılgın rüzgârlar
bu kudurmuş tek kanat dalgalar boşuna dövüyor
bu kor yosunları kaygan uçurum kayalıklarını
oysa işçiler fırtına biçer alınteri sularından
akşam ne kadar karanlık, gündüz o kadar aydınlık.

işçiler eylemde, kıyıları dövüyor dalgalar
yeditepeli şehirde yedi militan kol geziyor.


o ıssız adımlarıyla gelip
her gece sisli sokaklarından yalınayak
akarak bu bembeyaz günahlarıyla Şişli’de
gürül gürül bizi cehenneme sürüklüyor.

akşamın günahı eşlik ediyor, yedi harami, bir tezgahta.


artık bir rüzgâr gülünün hızlı metal kokularıyla
eğilip, şu kör tırpanlara masat çekmesidir kızaran öfkelerin
yukardan sulara akarak dibe vuran arsız yıldızların
ve salkım saçak ışık sağanaklarıyla
o kıpkırmızı
yeşil-mavi çıplağına göz koyduğu son şehirdir.

akşamın ışık sağanakları bitiyor
yedi emir, yedi günah bir doğru etmiyor.



mor püsküllü günler masallardan sökülüp gelir
seni doğuran tanrıların çılgın alkışlarıyla Esenler
yağmur yağmur sağanaklarla bir yerlerde
gül diye bir kadının hayali akıp geçer
çakır mavi gözlerinden İstanbul’un.

izinsiz akşama bakıyor çakır gözleriyle
yedi tepesinde, çoban yıldızı açmış, nazar ışıklarıyla.



yüreğime akıyor kulaklarında saklı umutları
ve uzakta yıldızlar eğildikçe hayalin tutuşturuyor
o, ilk çoban yıldızı dedikleri
yukarıda parıldayan kor ışıklarıyla iniyor
silinip gidiyor, neyin varsa bana ışıkların getirdiği
Bakırköy’e akşam oluyor gülüm

akşamın mucizesine inanıyor
yedi dilek ile bir mum yakıyor İstanbul…