0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
96
Okunma
Sitarem, bir gecem daha bitiyor;
Şu şiiri yazdım, bu sabah erken.
Serçeler pek mahsun, gamla ötüyor;
İstanbul ufkunda, gün doğuyorken.
Henüz görünmedi, doğan güneşim,
Tutuştu içimde, sönen ateşim,
Bir yıl önce, bugün, küçük kardeşim,
Ölmüştü; sesini duyayım derken.
Hasret ile andım, onu bu sabah,
Ömrümün bir yanı, hep oldu tebah,
Çok şey aldın benden; ah ki dünya ah!
Ne kadar mutluydum, o bende varken.
Şimdi gurbet elde, boynu büküğüm,
Bir bina misalî, tümden çöküğüm,
Ey Sitarem uyan! Yıkık, döküğüm,
Uykudasın, beni gam boğuyorken.
Uyanda, kanayan yaramı bağla!
Şefkatli sesinle, içimde çağla!
İster isen sende, benimle ağla!
Üstüme bu hüzün, hep yağıyorken…
5.0
100% (1)
