1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
101
Okunma
Aşkına yandığım nur yüzlü Dilber!
Fıtraten ben gibi bir kimsesizsin.
Ben sana her hali ederken haber,
Konuşmazsın benle, her an sessizsin.
Ruhuna düçarım sana hayranım,
Gam keder içinde geçer her anım,
Tepeden, tırnağa sızlarken canım,
Sen niçin bu kadar, böyle hissizsin?
Her duygumu yazsam olur bir kitap,
Naçarım, bu yolda olmuşum bitap,
Ben sana; ‘Sen’ diye ederken hitap,
Sen bana dersin ki: Ben için ‘Siz/sin.
Biliyorum seni seven kullar çok,
Belki sevilmeye senin gönlün tok,
Bence konuşmaya bile gerek yok;
Sanmıyorum benden, sen habersizsin.
Bırak Gülüm, her şey burada kalsın!
Gözün başkasının gözüne dalsın.
Boztepe eline bir kalem alsın,
“Zül…” deyip ismine mısralar dizsin…
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz