Biri bana sorduki: “Dünyamız ne alemde?”
Dedim bilmek istersen, önce bir dünyaya bak!
Yoksul çile çekerken, zengin hoş bir alemde,
Ondaki altın dişe, bendeki yamaya bak!

Öz babamın babası koyunlara çobanmış,
Babamdan bana geçen, elimde sopaya bak!
Zavallı, garip ninem hayallerle aldanmış,
Bana tek mirası bu; bu korkunç rüyaya bak!

Terk eyledim köyümü gurbet ele göç ettim,
Hasret beni çürüttü içimde yaraya bak!
Metropole yerleştim, zevkimi de piç ettik,
Ben bir ev bulamazken, müdürde saraya bak!

Bir fabrikaya girip, derim: çalışmak gerek,
Ay sonu zorla gelir aldığım paraya bak!
Benim olan hayata, onlar koydu ipotek,
Sigortamı yaptılar, boynumda tasmaya bak!

On iki ay içinde, bir ay özgür kalırım,
Kim izine çıkarsa diyorlarki beye bak!
Otogara koşarım, köye bilet alırım,
Güzelliği görünce ulan derim köye bak!

Vardığımda köyüme çok fazla üzülürüm,
Köyler neden bu hâlde? Bence Ankara’ya bak!
Anadolu kan ağlar; gördükçe büzülürüm,
Erzurum, Erzincan’a istersen Konya’ya bak!

Köylüye şehri öven büyük başlı abiler,
Aslında dalga geçer, şu aptal alaya bak!
Onlar aslında bizi sömürmeye tabiiler,
Köylü kardeşim uyan! Uyanda olaya bak!

Sırtımıza yüklendi bu amansız çileler,
Resmen hasta olmuşuz, girilen komaya bak!
Bizden daha iyiydi, geçmişteki köleler,
Eğer bilmek istersen, tarihte Romaya bak!