Ey devrin şairleri, ey devrin ozanları!
Ahlak yitip giderken size ihtiyaç vardır.
Gözlerimiz arıyor doğruyu yazanları,
Sadra şifa olacak söze ihtiyaç vardır!

Birçoğunuz gaflette, bakıyorken işine,
Kiminiz de koştunuz bir sevdanın peşine,
Gerçeği gösterenin az rastlanır eşine,
Yanlışları görecek göze ihtiyaç vardır.

Girdabına girmişken hem varın, hem de hiçin,
Yozlaşmaya sustunuz! Sesiniz çıkmaz, niçin?
Anlıyorum ben sizi, bir şiir yazmak için,
Size ilham verecek kıza ihtiyaç vardır.

Nefis denen denizin en dibine daldınız,
Leyla Leyla dediniz; aşk ile saz çaldınız,
Heyhat! Siz aşıklığın sınıfında kaldınız!
Hakkikati haykıran saza ihtiyaç vardır.

Sanat camiasında benim için uzdunuz,
Gönüller yanıyorken, şifa için buzdunuz,
Toplumun ruhu için siz seçilmiş tuzdunuz,
Şimdi tuz da kokuyor, töze ihtiyaç vardır.