Bir gün açılır defterler, kitaplar
bir de bakmışım artık kendime borcum var.
Yaşamışım ne var ne yok
Her acının kahvesini
Yudum yudum içmişim
Herkese suskun ,kendime boş vermişim
Doldurup kendi çayımı
geceleri içi vermişim
Hem sevmiş hem sevilmiş
Kalmışım kendi içimde
kendi kendi mi doldurmuş
Bir ben vardı bende
Kabuğuna çekilmiş
Yükü ağır bir Leyla

Hayatın en zoru susmak
Gelene gidene bilmiyorum demek As olan
Bildiğim şeyleri unutmakdı gerçek olan
Yani sormazlar mı adama
Sen bilgiyi nerden öğrendin diye
Atıp tutamadım ben işte öylesine
Hesap günü sıra mı vermiyim diye
Sustum yani anlayacağın,
Açma defterleri
İçinde ben varım
Okursun diye kalbime kilit takarım
Memafidostum

Hayat bildiğim soruları sormadı bize
Bilmediğim ne varsa her gün ciğerimi söke söke aldı bütün cevapları


Gümüş kalpler
Ayşe caniberk