![]() Üşüyor Yüreğimde Anlam
İçinden sırrı sökülmüş erdemin talanı meydanlarda
Acıyan yerlerimizin sessizliğini ovuyor zılgıt öfkeler Apansız bir oyunun ne ilk, ne de son temsilidir bu Anlam kendine kırgın, ben sorular içinde üşüyorum İhdas fakiri insanlar yollarda, sevgiler kurak çöller gibi Yangın duvara çarpıp parçalanıyor, vakitler sus-pus Hangi öfkenin selidir akıp giden, kim tutan ipimizi! Ölümlere karışır iken gözyaşı, bu yangın yakar içimizi Yağmura tutundu dolu, yalanın ırmağına karıştı mevsimler Çığlar düştü yüreğimize, düşünüşlerimizi tuza belesinler Doğru yolu terk eyledik, piyonların peşinden gitti ölüler Yepyeni günler biçtik bedenlerimize, bize ‘çok yaşa’ dediler Korkunun gemi kirli ellerde, ‘uyan gaflet uykularından insan’ Hasbıhal edelim son kez, ‘söyle ne rüyalarımızı hayra yoran’! Gök kubbenin altında kaldık, ‘nerede daha çok mutlu olur can’! Bozuldu tüm dengelerimiz, ‘söyle çok değil mi bunca yaşanan’! Selahattin YETGİN |