![]() SEVENİN SEFASI
Sevenin sefası, menfaatıdır vefâda iken
Sevdiğine vefası, vefatıdır cefâda iken Cefâda vefâtı bin defa iken sevdiğine Severken öldüğüne sevinir vefâda iken. Aşk cefası vefasıdır sevenin vefatta iken Vefa olmaz menfaattır. Sevme olmaz menafatta iken Çünkü menfaatte iken sevmek, sevmek değildir Bu, kendine meyildir; sevmek iyidir vefatta iken. Vefa bile vefat ile olmaktır her defada iken Her defada vefat etmektir Hakk’a vefada iken Çünkü ‘Vefat’, ‘Vefa’ kelimesinden gelir aslında Bu da ölüm faslında bilinir can fedada iken. Yani Canana ölünürse vefattır yani vefâdır. Yoksa ölüm cana cefadır. Ancak vefat vefâdır. İşte ondan, vefaya vefat denir uçarken canana Can uçarken canana, uçması ancak bir defâdır. Çünkü bir defa ölür can cananı çün; ölmez başka… Geçmiştir artık indi canana; gayrı geçmez başka Başka Canan yoktur zaten cana; sanma, uçmaya geçer Sekiz Uçmağ’a geçer anca cananı için aşka. Vuslat denir o aşka, canana ölümünden sonra Dünya biter artık o vefat bölümünden sonra. Çünkü geri gelmez can bir daha dünyaya cefa çün Cananıyla sefa çün vefat eder ölümünden sonra. Bunun çün vardır insan denen can, Canana ermek çün O da sekiz cennet denen sekiz Cinâna girmek çün Canan Mevla’dır; gayrisi Leyla’dır; arkadan gelse de Veya önden gitse de fark etmez Mevla’ya ermek çün. Yani Yâr Mevla’ya ermek çün Leyla bile ekilir Ekilsin, fark etmez; tabi isterse o da gelebilir Gelmezse de canı cehenneme... Ne diyeyim başka..? Düşmemek çün başka aşka, can başka ne edebilir?! Ancak ölebilir can Canan çün; ona da vefa denir. Vefanın vukuuna da ölüm denen vefat denir Can bunun çün mezarda da mezadtır hep Cananına Vuslat çün Cananına, mezarına mükafat denir. İstemez Canan, toprağa burnu sürtülmemiş olan canı Çünkü onun burnu Kâf dağındadır. Sevmez Cananı Sevmeyenin canı cehenneme... Ne diyeyim başka..? Yani düşmeyen aşka, bulamaz Cananı çün cinânı. Sekiz cinan, sekiz cennettir ki, Canandan minnettir. Cennetliğe sekiz cennet sekiz köşe.. Ganimettir. İçinde yoksa Leyla, ne diyem şimdi..? Geleseymiş. Gelmesini bileseymiş.. Yoksa işi nedamettir. Bilmez ama sever sanır elindeki sevdiceğini Sever sevdiceği Mevla’sını; oysa kendiceğini Kandırır durur sevdiceğim beni seviyor diye Sevdiği sandığı sevdiceği, dedi diyeceğini. Gayrı sevdiceği Mevla’dır; yani Leyla değildir Çünkü Leyla’nın gözündeki Canan, Mevla değildir. Sonuçta Leyla da lazım ama ben ne diyeyim ki..?! Şunu diyeyim ki, Leyla Mevla’dan evlâ değildir. Evlâ Mevlâ’dır; Leyla Leyla’dır; gelmezse gelmesin Bu kadar yapılan iyiliği bilmezse bilmesin Diyorum ama sonunda kendisine yazık olacak; bilmiyor Belki sevmesini bilmiyor. Bilmezse bilmesin. ALİ de vefalıdır; can atar canı Cananına Ama çok cefalıdır canı can atarken Cananına Can atarken canı Cananına Leyla’sını da düşünür Leylası kendini düşünür. Kapılmış kendi dünyasına. |
Yüreğine emeğine sağlık
_______________________________________Selamlar