Sırası mıydı söbelenmenin
eli kulağındaydı baharın
çiçekleri koklayacaktın daha
eşlik edecektin arıya
uçurtmalar uçuracaktın gökte
koşacaktın gün boyu kırda
farkına varacaktın yorgunluğun
susayacaktın dinlenmeye
yaslanacaktın söğüt gövdesine
hayallere verecektin kendini
doyacaktın hayallere
dalacaktın yorgun uykuya yıldızların eşiğinde

hayallerin yarım kaldı
beşiğin boş
kokun sinen yorganın bile yeller eser yerinde
oldu mu şimdi be çocuğum


çürük kolonlar kucak açmıyor taze tomurcuğa
onlar bile girdi yerin dibine utancından
toprak yırtınır kurtulamadı sancıdan
umudu kestik hancıdan yolcudan
kurudu gözpınarları tebessümler kurak

dön de bir bak
cehennem ateşi sardı dört bir bucak

söylemeye dilim varmıyor amma
vakitsiz söbelendin be çocuk

leyleği havada görmeye alışıktık
alışıktık seni kundakta görmeye
alışık değildik feleğin kollarında görmeye

bak şu feleğin işine
seni de söbeleyip aldı kollarına

İbrahim ŞAHİN
FOTO: NTV