![]() ACIYI PAYLAŞIR TÜM KARDEŞ ŞEHİRLER...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Bir düş’ e mahal verdin bir düş’ e sadece… İzinde saklıydın hüznün ve mentollü düşlerindi Genzini yakan ıssızlığın ederi Ne de olsa göç vakti gelmişti Bir yıldız bir çiçek açan zemheride Yürek kadar ruhun da şaşkın kış kıyamet Göçen güller gönüller Susan diller dilemması mevsimin Başına buyruk rüzgâr senin tutkun: Ansızın tutulan nutkun Körebe oynayan çocuklar gibi dünde saklı Gün yüzüne meyleden gecenin sırdaş iklimi Nazenin yürek ve sevdalı Sancılandıkça mehtap yıldızların taşıdığı Ölü ruhumun na’şı Ben ki bir gezgin Bazen acı dolu ve bedbin Bir romandan firar eden bedenim Aşkın nuru ve huzura duyduğum açlık Bazen kaygan zemin gövdemse delik deşik Çığırından çıkan insanlık Sıfatlar göğün tanrısı Bir iklimken yalnızlık Tutuşan tek kıvılcımı ilah bilen yangın Deştikçe yüreği Dalaştıkça itler körükleyen düzeneği İnsan olmanın misali ve masalı Yerle yeksan olmuş nice şehir ve şairin Dizginleyen varsa yoksa saklı tuttuğu inancı ve sevgi Denen sonsuzlukta Çağ atlayan bir gün gibi insan gibi Meali ölüm meali sürgün Meali nelere tekabül eder ömrün Kardan kıştan ayrı düşmediği kadar yılışık bir hırıltı Telaşı göğün bazen kodaman acıları İçtikçe şair, kalemin kıblesi Kale alınmaz da ruhun ikamesi Bir varmış bir yokmuş, dercesine Yoktan var edene şükürler olsun ki: Ulaştı yine ezan sesi Her günün beş vakti Niyazımız eşlik eden mazluma Nazımız saklı tutar insanlığımızı Göçmeden mevsim göçmeden ruhun Göçebe sanrılardır eşlik eden bazen kayıp mizacı Bazen solgun miladı Varsın olsun dolsun miadı Bir renk ki bir acı ki şerbetli insanın doğası Tutuşan saçlarında günün Geceye tekmil veren bitimsiz hüzün Sabaha varmadan eşlik eden Günden geceden kopuk bir zaman dilimi bazen Araf’ta asılı kaldığın kadar farazidir hissettiklerin Ve nice kompliman bahşeden evren Dilemması yalnızlığın şehir gibi bir yakadan diğer yakaya esen Gaziantep, Malatya ve Diyarbakır ve nice kardeş şehir Paylaşır da acısını tüm iller. Bir mevta değil sadece Bir ruh nice ulvi duygu kâinatı resmeden Sağdıcı huzur olmalı insanın ve sağlık ve sevgi Tutulan diline sözcükler yağar ansızın insanın Dünü ve günü ve ikbali Kısaca umuttur ve iman gücü yaşatan insanı Bir renkten diğerine konar ruhu Kelebek misali de göç eder ansızın Sıralı sırasız nice ölüm sazın kırık mızrabı Yüreğin yorgunluğu tasası Bir yıldız gibi de kayar usulca Andığı kadar ant içtiği insanlığın ve sevginin uğruna Ve de bizi bir arada tutandır vatan aşkı insan sevgisi Birliğimiz ve dirliğimiz ve dinginliğimizi Koruyan kollayan koca kâinatı Elbet Rabbidir insanın iman gücünde açan yürekler Ve çiçekler misaldir Bir misinaya dizili sözcükler gibi Mandalı varsın kırık olsun yüreğin Yanmadıkça kırılmadıkça daha çok sevmez mi insan? Ve de o kırık kalbin dindiren kimsesizliğini İlahi Aşkın da üstünde yok iken hiçbir duygunun meali… |
Rers sevgi ve iözlem vardı,
Hakikat vardı,
o çok güzel yüreğine sağlık Üstadem,
ders vericiydi,akıcı anlamlı
düşündürücüydü
kutluyorum Dualarımla selamlarımla