Kırgınlıklar geçiyor içimdeki nehirden
Akıp gidiyor hayat damarlarımdan
Kan kırmızı düş oluyor gördüğüm ne varsa
Allı pullu kefenime sarın beni
Karanlığın ayazında kalsın bedenim
Sessizce üşüyüp, gizlice sana öleyim

Bakmışsın ki,karanlıkta yıldız ararken 
Zaman ağarmış,umudun hikayesi dönmüş siyaha
Açılan yaralarımı kendim sarıyorken
Umutla bekleyiş yerini,gaflete terkediyor
Buruk sevinçler dağın eteklerinde yankılanırken
Kalbimin sağlam duvarları yıkılıyor

Kanım çekildikçe,nefsime zulmediyorum
Kalbimden kayan yıldızları,bir bir sayıyorum
Geçmiş hafızamdan silinmiş gibi.
Geleceğim benden korkup kaçıyor
Şu an kendime anlam veremiyorum.
Sanki gözüm karanlığa bulanmış da
Bulutları siyah görüyorum

Gözlerimi kör olduğuma inandırmışım
Benimle olan ne varsa
Yüreğimden çıkarıp maziye gömüyorum
Yorgun ayaklarımla gidiyorum kimliksiz...
Kimdim ki ben sensiz yaşarken
Şah mı olacağım sanki ölürken
YEŞİLIRMAK