![]() KüLLeRiMDeN iNaDıNa GöKYüZüNü ToPLaŞiirin hikayesini görmek için tıklayın "Bu aralar bi ölme tutkusu bende Ruhuma can vermek adına Yine demlendi bir şiir ağlak yüreğimde Şifa olsun kanayan yarama " Samanyolu kuşlarıyla sözleştim Bir gece yarısıydı Saat henüz ikiyi vurmamıştı Kanatlarına doldurduğu yıldızları Pusulam yapıp Ay dedeye doğru uçtuk -İçimdeki umutlar sinsice vurulmadan- Çocuktum bir zamanlar Ateş böceklerini seyredalardım Uğur böcekleri mutluluk türküsü fısıldarken Üç hecelik yedi harfli ömrümde Kanatları kırılmayan sakin bir rüzgârdım Gökten taş yağsa başımı yaramazdı -Yaralarım vardı diz boyumu aşmayan annemin öptüğü- Âhhh şimdi Tam da bu vakitte Üç kelebek saltanatında Gökyüzünün kırılgan durağına oturup ağladım Soldu yüreğimin yeniyetme sevinci Sadece Jüpiter’e değil Bütün gezegenlere sığmadı Sâralı hüznüm -Yetim ve öksüzlüğüm yürek boyumu aştı- Candan kanatlarım kırıldı Tek tek Zaten ten renginde şimdi bütün aşklar Yağan yağmurun da hatırı yok İçilen kahvelerin de -Asıl kıymet verdiklerim tuz buz etti can evimi- Bir gök taşı düştü çaresizliğimin üzerine Şimdi... Dindir dindirebilirsen ellerimin kederini aşk Yıka gözyaşlarınla kanayan yaralarımı Küllerimden en çok maviyi topla -İnadına , herşeye karşı yaşamak adına- Son kez incitmeden öp ki gülüşümün sesinden Mutluluk rehin kalsın ağzımın kuş tutan kenarında Ben sevdiklerimle helâlleşmeden Annemin,babamın hayır duasından nasiplenmeden -Bugün de- Ö l m e y e y i m a ş k nagihan |
Güzel bir şiir okudum.