Ne güzel yaratmış seni yaratan
Sevdikçe bir daha sevesim gelir
Kardeşinde olsa elinden tutan
Kuytu bir köşede dövesim gelir


Tesbih tanesine dizip adını
Övdükçe cananım övesim gelir
Annen bile sevse ansa adını
Çatlarım kahirdan sövesim gelir


Şirinsin tatlısın badeler gibi
Goncalar serviler laleler gibi
Güzelsin toz pembe hayaller gibi
Gördükçe yüzünü göresim gelir


Hasretin gönlümde bir ağıt gibi
Çekerim yandıkça bir kağıt gibi
Dökülür alnına bir söğüt gibi
Sırma saçlarını öresim gelir


Neyleyim sen yoksan baharı yazı
Gel etme gönlüme bu kadar Nazı
Dinlemem mevsimi eylülü güz’ü
Derdikçe Gülleri deresim gelir


Yüzün ay mı senin kokun amber mi
Gülüşün cenneten bir parça yer mi
Kalem mi dayanır yazsam defter mi
Bir kuru Canım var veresim gelir



Nazlısın keremin aslı’sı gibi
Tende can gibisin hayat, su gibi
Nisanın yağmuru dolusu gibi
Ömrümü yoluna seresim gelir