tinimi
sabırla
gönlümü
sevgi ile
yoğurdum.
kor dantellerden
örülü
yolu
senin için
okudum .
ağzımın kenarında
duran
duam .
ayaklarımın
altında
toprağa
dökülen
gözyaşlarım
oldun...

bu han
öyle uzun ki
katlanmaya
fedakarlığa
açılıp
kitap sayfaları
gibi
okunmaya ...
kendi yolunda
köprüler kurmaya,
yol almaya.
geçtim âlemde
karıncalanan
ruhumla....
......
gönlümde
kederleri istemem
kimse bilmesin.
uzansın ,dolansın,
genişlesin.
ömrümün
kapısı
sıkı sıkıya
kapalı epeyce,
penceresi
efkarla perdeli.
virdler, ezkar
yandıkça şem
ile kandillerin ....
.....
içimde kalan
çığlıkların vardı
seninde.
yazamadığın
şiirlerin.
çoğu kez rüzgarlı
geçen
hayatını
sen zelzeleye
teslim ettin.
zorluklarla birlikte
kolaylığa
birlikte
yürüdük.
dilimizde
terennüm
ettiğimiz
şarkılarda emanetin.
hazan olan
gönüller
kışa girdi,
zemheri
şimdi
esaretin...


değişmiyor insan
zamanın
yelkovanında.
karınca
duasıyla.
yol alıyorum
ördüğüm
tevekkül ve
bana yazılan
yazıyla.....


Meryem Karapınar