ESARET


Lügatimi dolduran gözlerinin tesiriydi
Gözlerinin tesiri de gönlümün esaretiydi
Gönlümün esareti Çoban edince
Çoban kelimelerini topraklarında gütmeliydi...

Yakınında çok kelime güttüm ben
Sana gözükmeden ve yüreğine belli etmeden
Hiç bildirmedim aklıma takla attırdığını
Hiçde anlamadım gidişinde hangi trene inandığını
Yolundaki raylar inlerken dikkat etseydin
Belkide giderken, beni bu kadar çiğnemezdin
Kendinmi kandın, kandırıldınmı bilmiyorum
Hala o günü silemedim takvimimden silemiyorum...

Çoban ettin beni
Şiirlerin yemyeşil merasında kelime otlattım
Akşam olunca biriktirdiklerimi deftere kapattım
Verimi olmayanların hepsini attım
Çok iyi besledim kelimeleri, tesirli otları çok yediler
Kimin kulağına üflesem,
Kulağını delip kalbine girdiler
Sendeki kalbe aklım ermedi benim
Nasıl bir zırhla kuşattıysan, sana hiç yetişemediler...

çoban m.y.b
25 MAYIS 2007