Ne oldu yüreğim söyle ne oldu?
Sen eli kendine yar mı zannettin
Körpe dallarını böyle kim yoldu ?
Sevda denen kor’u kar mı zannettin


Kapat dedim sana yak bu defteri
Gelmeden başına daha beteri
Daha kurumadan alnının teri
Sen sevdayı öyle par mı zannettin



Ne unutmak kolay Ne vuslat münkün
Dü şeş’in hep yek, çar mı zannettin
Kaldır Taşı hadi özlemdir yükün
Bu kumarda suçlu zar mı zannettin



Severek katlandın ne gelse baş’a
Gösterdiğin sabır yakışır taş’a
Değdi mi bunca gam bunca teleaş’a
Yar’da ki gururu âr mı zannettin




Hem kendini yordun..
hem beni boşa
Yarin de umudu var mı zannettin
bahar diye diye aldandın kışa
Yediğin ayvayı nar mı zannettin


İncine incine yorulmadın mı
Yeterince yandın, kavrulmadın mı
Daha önce yine vurulmadın mı
Mevla varken kulu yar mı zannettin
Sen kullar da hayır var mı zannettin





Par : gül bahçesi
Yek: bir
Dü: iki
Şeş :altı
Çar : dört
Ar : utanma duygusu