Hem de çok sevildin
Zariftin
Çok tatlı dilin vardı
Yufka yürekliydin

Kalem gibiydik seninle
İnce uzun

Yazardın
Ben daha çok yazardım

Akide şekeri olurdu hep top çantanın içinde

Ah ne günlerdi


İskenderunu anlatırdın
Aynadan
Yansımana bakıp

Her anlatışının mimiği ayrı yansırdı

Dağlarından bahsederdin
Şehrinin
büyük babanın diliyle anlatırken
Aynaya dağ gibi yükselirdi omuzların


Baba sandalyemiz vardı masa başında
Derhal ona otururdun
Yansımana aşık narkissos gibiydin


Her hissini doğru yansıtırdın aynaya
Aynada bana

Yansımandan dinlerdim olup biteni
Bazen gülesim gelirdi
Yanıbaşındaydım neden aynaya bakıyordun

Çok mu beğenirdin kendini
Yoksa hiç beğenmezmiydin

Güneş vururdu aynaya
Yaz gelirdi
Yüzüne

Saydam bir cümle düşerdi
kristalize olurdu bölündükçe Kelimelere


Aynadan sen yansırken
sana benzemeyen bir gölge uzardı kimi zaman
Anlayamazdım

Akın akın misafirler gelirdi bize
Perde içine alırdık çekyatı
Donna summer dinlerdik
pencere önünde
Likör yudumlardık
Naneli naneli


Dokuz yaşında tanıştık
Buluğ çağına giden yolu
Tamamladık
Onsekize vardığımızda


Hiç gitmedin benden
Bitmedin hiç
Kadim dostum
Sevil’im..