Sevgili çocuklar şimdi size bir masal anlatmamı ister misiniz
sıkılır mısınız yoksa merak edip dinler misiniz
bir varmış iki yokmuş üç varmış dört henüz doğmamış
Allah’ın kulları doğruyu bırakmış yanlış yollara sapmış

neyse lafı uzatmayayım başlayayım anlatmaya
şehrin birinde yemyeşil güzel mi güzel bir koruluk varmış
içinde bin bir renkli çiçekler açar kuşlar daldan dala uçarmış
böğürtlenler tap tatlıymış erikler bahar gelir gelin olur çiçek açarmış

gel zaman git zaman bu koruluğun sahibi koruluğu satmış
satın alan kişi ağaçları sökmüş birkaçını göstermelik bırakmış
makinalar getirip su kuyusunu parçalatmış sular akıp yok olmuş
bunu gören sincapların tavşanların kirpilerin gözleri dolmuş

aman Allahım demiş bir kaplumbağa neler oluyor böyle
anneciğim kim bunlar bizi mutlu yuvamızdan edenler kim söyle
makinalar çalışmış mahalleli buna alışmış hayvancıklar kaçışmış
tonlarca toprak kamyonlara yüklenip başka yerlere taşınmış

uzun lafın kısası darma duman olmuş koruluğun her bir yeri
çıkıp da itiraz edememiş ne bir insan ne de kedi köpeklerin hiç biri
bal diye yuttururlarmış bu adamlar halka yavaş yavaş öldüren zehiri
para dediğin nedir ki ne önemi var öyle değil mi sadece el kiri

işte böyle yavrucuklar artık masallar bile değişti bu zamanda
işin garibi tabiat küsmüyor direniyor en ümitsiz görünen durumda
içleri toprak doldurulmuş yuvarlak taşlardan yapılmış duvardan
çeşit çeşit çiçekli bitkiler fışkırmış birer mucize eseri aralarından

çiçek seven bir kadın onlardan birkaçını söküvermiş köküyle
maksadı balkonundaki saksıda yetiştirmekmiş bütün hevesiyle
getirmiş dikmiş sulamış fakat ne yazık ki bir haftada soluvermiş
kupkuru taşın arasında yaşayan bitki pimapenli evde ölüvermiş

masalımız burada bitiyor çocuklar bu tabiatın çığlığının masalı
çiçekler ve ötüşen kuşlarla kelebekler çizgi filmlere mahsus değil
sizler cep telefonunu bir an bırakıp uyanın rehavetli uykunuzdan
sorumlusunuz güzel bitmesini dilediğiniz peri masalınızdan...






Gülhan Çeliktaş