Hayatın tozuyum silin beni
süpürün yalnızlığımı
yıkayın birikmiş günahlarımı...

Karlı sularla paklayın beni
karanlıkta görünmeyen lekelerimi
temizleyin kirlerimi aklayın beni...

Bir ateşe atın ki yüzyıl yanayım
akreplerin yılanların arasına dalayım
ben nefsimi kınarım sizler de beni kınayın...

Yarım yamalak yazılmış bir güfteyim
temiz ağızlarla söylenmemiş besteyim
sorduğum soru kendime, ben neyim?..

Yenilmemiş yemek içilmemiş suyum
kaç darbe yesem de değişmez huyum
hedefini bilmeyen gerilmiş yayım...

Çok şey isteyip de yapamayanım
pişmanlıkla akar durur gözyaşım
öldüğümde olmasın bir mezar taşım...

Dağınık kalabalık ıssız bir duvarım ben
boya tutmayan sıvaları dökülen
köksüz bir ağacım çöle dikilen...

Bundan sonrasının yok ki sonrası
seveceği bir okuldu bu garibin sevdası
sevgili insanlardı rüyası olmadı olmayası...

Hayallerim buzdolabının kapısına kadar
elimi neye attımsa hep ziyan zarar
artık diyorum ki yeter, buraya kadar...

Koparıp atılamayan siğilim
sesi duyulmayan bozuk bir zilim
bari sessiz sedasızca şu dünyadan gideyim...


Gülhan Çeliktaş