0
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
501
Okunma
Sevgilim sessiz bir saygıyla veda et bana
Sonbaharım iki solgun gülden ibaret
Manolya ağaçları sonsuza kadar şarkını söylemeli
Mor tuvaller gözyaşı dökmeli
Eyluller dans ediyor kollarinda
Kırık pencerede gazel ve ışık
Gülümsemek yetinmek demektir
Her şafakta yenileniyor aşklar ne de olsa
İncitme kanatlarımı
Bir deniz kabuğu içinde inci tanesi gibi düşünmekteyim seni
Sessiz veda et
Los kumrular kadınına..
Gittin işte ağlayan söğüt ağaçları gibi
Sularda salınan devasa bir siyah kuğu
Çığlıklar sirenler sonrası hiçlik paradigması
Bütün aşklar ölmeden önce çarmıha gerilmiştir ey sevgili
Sessiz veda et ayışığında aydınlanan sulara
Paradoksa bak
Sevmiş miydim seni
Kutlu bir ışık
Sulara düşerken
Şiir Ömriye KARATAŞ
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
