3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
865
Okunma
yağmur yağıyordu kesik kesik
yalnızlığımı sindiremeden
başıboş kalmış
kedilerin sahiplendiği
sokak aralarında buldum kendimi
rutubetli duvarlardan mı kaçmıştım
o duvarlara hapsettiğim küf kokulu insanlardan mı
bilemedim
kimsesiz üzüntülerim
sürüklenen suskunluklarımla
hayatın içinde çırılçıplak var olmak mı dedi biri
alay konusuydum artık
şizofren kişiliğimle
benim korkularım üzüntülerim sevinçlerim özlemlerim
sizin hayat diye adlandırdığınız
özet kelimeden ibaret
lekelenen o katıksız mavide
konuk olabildiğim tek yer mütevazi güneşin kolları
unutamadan unutmak insanlığı
bir dünya meczubuyum
iddiasız mülteci
kendinden başka gidecek yeri olmayan ruh!
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz