eskidendi artık kına bile yakılmaz oldu ellere.
yeni bayramlıkların adı da yok artık
ne yolları umutla beklenenler nede gelecekler kaldı.
nerede o kalabalıklar nerede o curcuna.
o eski heyecanı yok artık ne bayramların nede karkamış,ın,

nerede o namazla başlayan bayramlar
başladığı yerden devam edip dağılıp giden bayramlar
sokaklarından evlere koşuşurcasına yaşanan bayramlar.
şimdi sokakların bile artık mahzun
kimsesiz çocuklar gibisin sen karkamış.

bakın o eski kalabalıklar o şenlikler yok artık
sokakları sessiz o eski çarşısından eser yok.
ziyaretleri bile unutulmuş eşin dostun akrabanın.
mezarlığın mahzun
sokakların bile sanki sensiz karkamış

yokluktan halden anlayanlar vardı eskiden.
kimi fereğat ederdi kendince
kimiyse dönüp yönünü giderdi sessizce
hak sahibi olanlar iyi bilinirdi
o gülen yüzleri, bakışları ile bir başkaydı eski karkamış

unutulmuş artık bir çok şey.
ne gelenek kalmış ne örf nede anane
değişmiş bir çok şey dili lehçesi bile.
çocuklar bile öpmez olmuş uzatılan eli.
gülmeyi unutmuş insanlar eskiden bir başkaydı karkamış

uzak,yakın komşu akraba gelip giderdi.
kapanmazdı kapıları evlerin
ev sahibi diye seslenip selamlanırken.
o zamanlar güzeldi her şeyi karkamış’ın
bayram gibiydi eskiden karkamış.

anadolunun en ücra yerinde suriye sınırında.
fırat kıyısından türkmen boylarından.
arabı,kürdü, türkmeni ve diğerleriyle.
her şey insana yakışır yaşanırdı karkamış,ta.
eskiden her şey güzeldi karkamışta

Mehmet Demir
22.07.2021 Ankara