![]() Şiiiiit Çocuk
Şitttt çocuk
Çocuk sesimle uyandim bu sabah Rüya ile gercek arasında herhangi bir zamanda Tomurcuk hüzününde henüz Ince ve sızilı bir o kadar da içli Kendisiyle kavgalı Sırtında bir dünya kelime öznesi yitik Yüzünde ıslak bir buzul kütlesi Ibresini yitirmis umutlarının Didişiyor, tırnaklarını dişleriyle kana bularken kendisiyle Saçlarının dalgasında rüzgarın fısıltısı Sanki kalbinin bir yerinde nasır tutmuş bir dua gibi kanamakta Ağzının kenarına kıvrılan gülmekle karışık ağlamaklı hali Asaletini sorguluyor mukaddes anne yanıyla Yüzünün bir yarısı mezopotamya yanığı Bir yarısı kalbinin kehaneti Al yanak kıpkırmızı burunla Salya sümük, ana diliyle yokluğa uzun uzun Sessiz ve kimsesiz ağlıyor Türkceye çevirsem de acizim Nasıl susturabilirim bilmiyorum Konuşsam vasiyet olacak sozlerim diye korkuyorum Sussam kül olacak küçücük bedeni Nasil öderim bunca vebali Nasıl kıyarım! Dokunsam yanacak ellerim Belli ki fiyakalı kalbinde ki hançeri Elleri yüregine sokulmuş Bir ses beklemeli sanki Bir git-gel sancısının uçurumunda Bakışlarının boşluğunda eski yaraları ötekileşse de Berisinde kendine ait olan yeni bir yarayi almamakta direnircesine Elâ gözleriyle gözyaşları kavgada Elimi uzatıp çekip çıkarmak istesemde o kayboldugu kuyudan Düşmeye gonüllü umut sandığı dağdan Tut elimden çocuk Nur topu gülümse Gül bahar olmadan Şiiiit Sen beni öl Ben seni Öl... Hazal Karadağ |
Saygı ve selamlar.