Ne yüksek binaları görkem saçan
Ne de mimarileri kentlerin
Tarif edemiyor medeniyeti
Yok ise insan olarak bir değerin.

İlimde en ileriye gidebilmek güzel
Ve kolaylaştırıp hayatı, kalmasın engel
Hani kendini anlatabilmek keyfiyeti
Medeniyet denilen onu ezdi, çiğnedi.

Öncüsüymüş medeniyetin, adı Çin
Koymuşlar bir kalıba insanları nitekim
Komutla yatar ve kalkarlar bu fabrikada
Eşyadan ne farkı varmış ki kişinin,
Burda hayatlar yazılım, sanki seri üretim.

Ne zaman bulsa gücü insanlık
Yitirdi yolunu ne yazık
Ya kafa tuttu yaratılışa, ya yarıştı onla
Her geçen gün yaklaşıyoruz ilahi sona.

Ne zulüm eden olacak kârda
Ne mazlumun ahı kalacak yerde
Doğacak hürriyet güneşi
Elbet bir gün Türkistan’da.

Tarihten ders almak, sizi yaşatır
Cinayetlerin hesabı kalmaz mahşere
Türk bu bilinsin , silkinsin bir hele
Her canın bedelini mutlak soracaktır.

Doğu Türkistan, çektin çok çile
Az kaldı sabret, bu da geçecek
Namertin eli aşmış bendini
Kendi öfkesinde boğulup gidecek.