Sen mucizeme gölge düşüren kaderim
Feryadı figan gönlüm, Nasıl uyuyorsun? diyemiyor.
Duygularım sus pus,
Düğüm düğüm sözlerimin…
Hadi, tut ki çözülsün dili.

Susma sevdiğim,
İnkâr etme!
Hoşuma gitmiyor deme
Sana dair yazdığım şiirlere.

Hadi yak şehrin tüm ışıklarını,
Tanrı görsün bizi.
Merhamet buyursun,
Çareler lütfetsin
Ağlayan gözlerime
Sızlayan yüreğime.

Tekrar yazsın kaderini kaderime,
Vuslat olmayacaksa söndürsün ayı ve yıldızları.
Kararsın gözlerine ininceye kadar gece,
Kaybolayım yok olayım isyanımda.

Hadi bir ses ver, ne olur susma!
Seni duymak,
En çıkmaz anımda cennetle müjdelenmek gibi.
Sesinin büyüsü, o güzel cenneti titretmek gibi.

Mavi düşlerimden mahrum etme beni, ne olur.
Kırılır yoksa kırk yerinden ömrüm,
Cehenneme düşer gözyaşlarım, tutamam.
Hasretim olma!
Olma hasretim, dayanamam.

Susma, sevdiğim.
Neden?
Sevmeyi, sevilmeyi değil de
Duygulardan ilk önce kaybetmeyi öğrettin.
Açıkçası çok bedel ödettin.
Ama olsun,
Açtığın yaraları sabrımla sahiplendim.
İçimin tenhalığı korkutuyor olsa da
Gözlerimde yokluğun sızıp kalıyor.
Hayalin, hayalimde sabahlıyor.

Gelecek mi? diye soran,
Susmayan kalbimi daha fazla yorma.
Toy bir yolcuydum aşk yolunda.
Açılsın sana çıkacak olan bütün yollar
Yüzünü görüp sevineyim,
Yıllardır görmediğim birini görmüşçesine
Kalakalayım öylece.

Kalbimde
Hiç gitme duası,
Zihnimde Ne zaman gideceksin? korkusuyla
Sarılıyım boynuna.

Bilirsin
Acemisiydim seni sevmelerin,
Pek bilmişliğim, sevmişliğim de yoktu
Senden başka.
Elime yüzüme bulaştırmışlığım da bundandır belki.
Kusura bakma!

Her fırsatta
Seni en güzel ben sevdim,
“Be kadın” diyordun ya
En güzel sen sevmiştin
Öyle olsun.

Ben hâlâ en güzelinden,
inkârsızca aklımdan çıkarmadan seviyorum seni.
Biliyorum sen yine de dönmeyeceksin
Hasretle, umut ederek
Gelmeyeceğini bile bile b e k l i y o r u m.


hüzünlükent Narin