Uyurken deniz ay ışığında,
Sevginin resmini çizerim üstüne
Ve tomurcuklar güle dönerken
Çözerim yağmurun saçlarını
Sonsuzluğun, sona erdiği yerde saklarım hayallerimi
Ötenin ötesinde değil
Kendi ötemde hasretim
Kömür beyazı Aşk
Süt karası kin
Duyulur bilinir diye korkarım
Sonu yoktur,güzele nefretin
Telaşlarımı bağlayıp zincire
Sabrımın derisini yüzüyorum
Zor olan seni beklemek değil
Senden uzak olmak
İçimdeki depremler
Düğüm oluyor dışta
Celladımı infaz ediyorum, her yoluna bakışta
Ve susuyorum
Hiç konuşmadan.
Şafaklarıma güneşten kızıl kan damlar
Korkmuyorum
O kanda boğulmaktan
Attığım her kulaç, umuda benim
Esiri oldum sevginin
Tarıyorum yağmurun saçlarını
Seni bekler gibi bekliyorum tomurcukları
Yüreğimde sevgin
Kollarımda hasretim
Ben sensiz öksüzüm
Ben sensiz yetim

İbrahim ÖNÜÇ

Fotoğraf : T C Muhammet Görür