Gidelim burdan !

Nasıl bir sızı bu
Bütün hatıraların acıları yetmezmiş gibi
Gem vurulmaz duyguların
Yok olmaya adanması
Ve her şeye meydan okuyan yüreğin
Teslim oluşunu kabullenip
Varla yok arası bir çizgide yürümek gibi
Bilinmez
Ya da ütopya benzeri bir medet beklemek/karanlıklar tanrısından
Dudağa değecek bir damla su
Olmak kolay değil
Asıl zor olan olmamak
O imkansız sihri bulup, her şeyi yok saymak
Belki en doğrusu

Gidelim burdan

Gözyaşına yazılan umutların
İzi yüzümde
Perde perde sahnelenen bir oyun mu hayat
Bestesiz türkülerin
Sahipsiz ozanları elinde
Kırık sazların namesi olmak bir yana
Herkes gibi bende
Unutulacağım elbette
Ama, bu yürek sende kalacak
Sızısı ise bende

Gidelim burdan

Uğruna ölürüm dediğin
Umruna takmaz oldu
Kimsesiz ve kimliksiz bir aşk kalan
Kırık dökük hatıralar da cabası
Vefasız sevgilinin
Sefasız varlığını yaşamak
Ve bir ateş çemberi içinde yalınayak
Yağmurdan yoksun mevsimlerde
Beşinci mevsimi aramak
Kedere, kader diye boyun eğip
Çizgi ötesi müjdeleri
Masallarda duymak

Gidelim burdan

Gidelim nefesin ciğerlere batmadığı
Gündoğumu sancısı çekmeyen gecelere
Ah’ın olmadığı hecelerle
Hiç yazılmamış şiirlerin olduğu yere

İbrahim ÖNÜÇ