Semt pazarının dibinde
Yarı dökük bir dükkanda çalışırdı dayı
Dünya dükkandan yıkık...
Her gelene güzel davrandı
Hergelelere bile...
Almayanı kapıdan uğurladı.
İnsaniyet adına değildi tavrı
Kendinin farkında değildi garip
Kimse insanca davranmamıştı...
Her müşterisine mani düzerdi dayı
Her cümle sonu kafiyeli
Herkes severdi şiirlerini
Ama kimse bir adını ezberleyemedi.
Karısı yatağa almazdı
Çocukları adamdan saymazdı
Yok pahasına çalıştı dayı
Zaten elinde para tutamaz,kaptırırdı.
Dünya onu enayi bildi
Selam verdiğine boçlu çıktı hesap
İtiraz etmedi
Mani düzerdi dayı.
Herkes ezberler, birbirlerine anlatır gülerdi.
Hiç insanlara methiyeler düzdü
Dil kuruttukları sırayla üzdü.
Hayat kendine hiç getirmemişken kendini
O kendine görünmez bir yer edindi.
Öyle bir şekil ki dünyalık
Ne var ne yok.
Hem yok, hem çok...
Dayı dayılanmadı kimseye
Zaten kimse ciddiye almazdı
Kabahati de olmadı büyük
Olsa da meczup sayarlar yuhlamazladı
Hayat hep ona mani oldu
O hayata maniler okudu...
Semt pazarının dibinde
Yarı dökük bir dükkanda çalışırdı dayı
Dükkan yıkıldı, semt pazarı kalktı
Dayı
Manidar anılarda takılı kaldı.

01.07.2020