EYVAH

Her yolculuk içinde bir tecessüs barındırmaz,
Çıkacağım bu yolculuk bir öncekilere hiç benzemiyor
Bu lanetlenmiş insan şehirlerine giden ilk yolculuğum.
Kan rengi bir akşam,kül rengi sabahların yaşandığı,
Gecelere,geceliğiyle süzülen fahişelerin arsız yüzü
Taş bloklara dönüşmüş heykeller, insanlar çırılçıplak,
Teşhirciliğe bel bağlamış ortası delik sarı liralar gibi
Değersiz hayatlar.
Eğer seçme şansım olsaydı,soylu bir akraba olarak Goethe’yi,seçer
İki yüzlü düşman olarak kabul ettiğim Napolyonu size verirdim.
Ama ben!
Binyıl önce Akdenize inmiş atalarım gibi gayretli,
Anadolu insanı gibi şerefli,bozkır serinliğinin yaladığı ovalar gibi yürekli,
Saplayıp kılıcını çakalın göz bebeğine,atlarını göğün göğsüne süren
Şeyh Şamil gibi bir gerilla,cennet koylarında vuslatı bekleyen bir Mevlana
Özü sözü bir,mayası adam olarak yoğrulmuş bir yürekte yol almak isterdim.
Hiçbir tecessüs duymadan!
Atayı ata bildik biz,anayı ana,büyüğü büyük bildik,küçüğü küçük!
Erkeği yar bildik,koynunda yattık,şerefsizde ar,kahpede nar olmadık.
Sövmedik elalemin anasına,avradına.
Kral çıplakmış,sıvası dökük evde yaşıyormuş,
Hey hat! ...
Bana ne?
İçi başka,dışı başka bir adam dua ederken dağılmış,
Tesbihinin taneleri,elinde kalmış imamesi…
Fesübanallah! ...
Bana ne?
Sisli sigara dumanında ekşimiş bir ucuz şarap,
Zamanı geçmiş zavallı kadınlar sohbeti.

Pis,kanserli fahişeler eyvah! ....
Bozacak neslimizi....





hande HAGHGOUİ

14.07.2008,p.tesi
çengelköy/İSTANBUL