Aklını başına al kendine gel de düşün,
Reçileneyip durma şom ağzının yayını,
Bir gün aynen hediye olur intikam düşün,
Azan gün gelir alır şom ağzının payını.

Güya benzetiyorsun kendi karakterine,
Kim geçebilir öyle ustalığın yerine?
Al sizin evden bize şöyle dön bak gerine,
Azan gün gelir alır şom ağzının payını.

Bu şekilde acaba neden öfkeyle doldun?
Çünkü yedi kocalı Hürmüz gibi bir duldun,
Beni yanlış tanıdın, ummadığını buldun,
Azan gün gelir alır şom ağzının payını.

Sergileyip dökerdim yaptıklarını fakat,
Zaten ar fayın yarık, temelin olur sakat,
Bu işi temizlemez öyle söz ile tokat,
Azan gün gelir alır şom ağzının payını.

Pis ağzını tutmazsan huyundan sergi serip,
Düello yapar gibi çakıp ateşe verip,
Her şeyini dökerim geçmişini gösterip,
Azan gün gelir şom ağzının payını.

İstersen yüzleşmeye al bakalım sırayı,
Herkes görür o zaman ak ile kapkarayı,
Bilmeyen de öğrenir içindeki yarayı,
Azan gün gelir alır şom ağzının payını.