YARIN/SIZIM.

Aklımdan geçen tüm yasak alfabeyi,
dizdim gökyüzüne ,
Hepsi sen ,
Hepsi bir elvedaya gömdüğüm yarınlarla ,
Kokuşmuş dünlerle dolu.
Ben kurarken senli yarınların hayallerini,
Güneş toplarken cebimdeki çocukluğumla,
Sen gittin;
Dön gitme diyemedim ,
Yüzüm avuçlarımda
Aklıma binbir soru,
Kalakaldım öylece .
Çözemedim
Çıkamadım içinden,
Kayboldum gittim derinlerinde yarınsız düşlerin.
Hadi desem
Hadi çıkta gel,
Aşalım beraberce aşılmazları,
Göz göze ölelim birlikte,
Neresine dokunsam hayatın bir bir yok oluyor umutlar
Her şey birer cansız varlık oluyor ellerimde...
Ne olduğumu kim olduğumu bilmeden koşuyorum yalnızlığın içine
Yalın ayak üst baş perişan..
Sol yanım acıyor kan revan.
Ben diyorum ;
Ya sevmeyi beceremiyorum...
Yada aşk bana tuzak..
Boy aynası acılar,
Kıvrımlarına gizlenmiş gün dönümü düşlerimin
Kıyılarında ben ölümleri şehrinin
Aşk ;
Umursuzca arsızlığa kulaç atıyor..
Kırk yamalı pantolon gibi ,her yerim hüzün doluyor
Sensizlik ;
Beddualarıma ,
gün görmemiş küfürlerime sardığım yarınsızım.
Yine çığlıklar İçinde ,
Kan çanağı gözlerimdeki susmalarım..
Avaz avaz gırtlağım yırtılırcasına,
Yasaklı alafabenin senli harfleri patlarcasına susuyorum.
Öylesine canımı yakıyor ki sensizliğe susmak
Sensizliğe şiir olmak ...
Yarın_sızım .
Kurtulmak istedikce ,
Dibine dibine batıyorum ucube sensizliğin...
Kısacası;
Yarın_sızım..
Bildiğim hâlen seni ana avrat sevdiğim .

Emel Bayrak
13.07.2016