Bir garip olur şehrimin akşamları.
Ölü gibi,
Gündüzleri de öyle,
Ama en çok akşamları koyar!
 
Olmasa birkaç dondurmacı,
Ya da kelle paçacı,
Yoktur gidilecek bir mekan.
İçkili yerleri kapatılmış bir bir,
Yok edilmiş müzikli eğlence yerleri .
Haram ve günah diye.
 
Ama içeni çoktur şehrimin,
Gizli saklı sofralar kurulur her akşam,
Sıra sıra dizili bağ evlerinde;
Ya da arka sokakların loş odalarında.

Bir komedi yaşanır
Ahaliye göre bu şehirde.
Gizli sofralarda şişenin dibini bulanlar,
Ertesi gün sokağa çıkar,
İçenin özgürlüğünü yok ederler.
 
Yok edilmiş,
Sanatın her türlüsü şehrimde.
Bilinmez olmuş
Tiyatronun, balenin adı.
Saz, caz, disko yok.
Yalnız mehter marşı dinler olmuş
Bu şehirde yaşayanlar.
Halk müziği unutulmuş,
Sanat müziği yok olmuş;
Batı müziğinden söz etmek
Ayıplanır olmuş!...
 
Tahammül edilmemiş
Heykel, resim gibi görsel sanatlara.
Bilboardların müdavimleri olmuş,
Sakallı hocalar.
Boy boy resimleri durur her daim.

İlanları asılı durur her yerde,
Dini sohbetlerin ve konferansların.
Kermesleri var,
Envaiçeşit tarikatın.
Etkinlikleri var adım başı.
 
Şairler diyarı şehrimden göçüp giden
Onca şairin, yazarın, düşünürün,
Ozanın, bestekârın, icracının
Kemikleri sızlar şimdi.
 
Ömer Adar-2017