Kapıyı vurmadan girdim içeri
Ağrılarım fazla kızma hekim bey
Dinmiyor Billahi günlerden beri
Sakın moralimi bozma hekim bey

Dizde menisküs var böbrekte üre
Omzumdaki lifler döndü kevgire
Göğsümde hırıltı gözlerde yara
Söylesene bahtım güz mü hekim bey

Kuru damarlarda gezer karınca
Kanım alevlenir göze varınca
Birde fukaralık akla girince
Lokma boğazımda kazma hekim bey

Evde ilaçlardan kuruldu müze
Midemde kamp kurup geldi yüz yüze
Ve lâkin bir türlü çıkamam düze
Bunlar dert değil de naz mı hekim bey

Sabah kör bir ağrı çöktü döşüme
Zannettim Azrail düştü peşime
Bakmazsan ne derim kabir eşime
Çektiğim bu korku az mı hekim bey

Çoluk çocuk bekler yüzde gülüşü
İyiyim diyorum sözün gelişi
Demek böyle olur gönül ölüşü
N’olur dudağını büzme hekim bey

Gelirken hanımdan sakladım yaşı
Yerken yere döktüm verdiği aşı
İstemem eğilsin o güzel başı
Kötüysem duyurma söz mü hekim bey

İşte ahvâlim bu bundan ibaret
Çare bul derdime biraz himmet et
Sakın bana deyip az daha sabret
Miskin Makberî’yi üzme hekim bey

______________Makberî[ /italik ]