Eyleş derviş eyleş sana sözüm var
Felek yerden yere çaldı dervişim
Sanki gök yarıldı renklendi civâr
Bilemem bu nasıl hâldi dervişim

Bir gözeli gördüm zannettim huri
Ayağı incitmez bastığı yeri
Attığı adıma oldum seferi
Gamzesi cennete yol’du dervişim

Sordu "be hey ozan nedir muradın
Acep eşi misin gün vermez yâd’ın
Söyle kimlerdensin nicedir adın"
Şaşırdım adımı güldü dervişim

Şavkından yitirdim Billahi usu
Özümü kaybettim işin doğrusu
Uzattı eliyle su dolu tası
Ağzımdaki dilim laldı dervişim

Kaşlarına emsâl hilâl-i ahmer
Cemâli göğdeki süzülen kamer
Belinde var idi gümüşten kemer
Ellerim böğrümde kaldı dervişim

Gerdanı ipekti yanağı kiraz
Dedim ki ay gözel gülsene biraz
Söyle muhabbetin kimlere cevâz
Gönlüme bir nazâr kıldı dervişim

Süzüle süzüle geçti yürüdü
Sanki ciğerlerim içten çürüdü
Aldı peşi sıra beni sürüdü
Gölgemin gözleri doldu dervişim

De hele dervişim var mı çaresi
Yoksa dermânsız mı gönül yaresi
Acep böyle midir aşkın töresi
Beni bir başıma saldı dervişim

Himmet dergâhından çevirme geri
Bu gördüğün enkâz aşkın eseri
Her gün yaşatıyor inan mahşeri
Ayaklarım sana geldi dervişim

Ben bana kalınca içimde tufan
Sığınacak bir yer ararım o an
Ümitvar olunuz demez mi Kur’an
O ol dedi cihân oldu dervişim

Nereye gidersem önde hayâli
Anlamadım gitti bende ki hâli
Karıştırır oldum cenup şimâli
Ellerim saçımı yoldu dervişim

Miskin Makberî’nin emânı nedir
Kavuşmak mümkün mü zamanı nedir
Bu yolun kemâli fermânı nedir
Yaşarken bu garip öldü dervişim

_______Makberî